Mrežni Pretraživač

Pisati ili ne pisati ....

Pitaju  (vjerovali ili ne) me što ne pišem  ... nemam vremena  ... nemam vremena ni za  živjeti .... imam vremena samo za  raditi, biti "na cesti ko govno" ... ponekad odspavati ko čovjek  i to je to  ....

O čemu bi vam mogao pisati čovjek čiji se  sexualni život sveo na ruke, čiji se društveni život sveo na  pola sata  chata, jednom u pet dana,  čitanje  onih rijetkih mailova  koje  šalju oni još rijetki preostali prijatelji ....

Možda da vam pišem  o mislima kojima prolazim  kroz  tunele ... Vršek (ili kako li se već zove) više nije Vršek nego je vrisak  .... kroz jedan tunel  prolazim utonuo u mrak  i gledam kako  uz mene prolaze  mnogobrojne  duše ....  u jednom autu  sjedi  netko na suvozačkom sjedalu i dok zamišljeno  gleda kroz  prozor  u mrak ni ne sluti  da ga nema više na ovom stvarnom svijetu .... vozača nema na mjestu iza volana  ... jer naravno  u stvarnosti taj se spasio .... eno u onom audiju  vidim  i one 4  žene iz ledenika, raspravljaju  se  dok čekaju  da se kolona pomakne i svoju sudbinu .... karavan  mi dolazi u susret u njemu nema nikoga  samo dvoje djece spavaju na stražnjem  sjedalu  ... spavaju anđeli mali  ..... dugačak je tunel  mračan  je ... mnogo je prometa u tom tunelu  bez zvuka  i glasa ... sve kao da pluta i lebdi  .....

Vidim  svijetlost  ... izlazim iz tunela  .... nestvarno ili stvarno  izlazim li ili ulazim neznam  ... no već je kroz koji kilometar i sljedeći tunel   ... ovaj je osvijetljen  i dugačak  ima tri trake  i kroz njega  je još veći promet .... u jednoj traci  se pomiću oni koji tek odlaze  ... u drugoj traci  su oni  koji se  trebaju vratiti  a u trećoj  traci smo mi sa ruba  ..... čekači .... oni kojima nije još suđeno da otputuju a čekaju  u nadi da će netko otkazati rezervaciju pa da uskoče  u ispražnjeno mjesto  ....  

Ponovno  svijetlost  na "obzoru" tunela .. ponovno izlazim iz polumraka ne našavši prazno mjesto s one strane  .... do sljedećeg tunela ..... zatim  tunel kratak mračan i neugodan  bez zvuka osim  flap ....flap ...... flap .....flap .... krila ? ne  ... srednja crta  u tunelu sa  malim  gumenim katadiopterima kad pređeš  kotačima preko njih onako zamišljen  začuješ  anđela kako  maše svojim velikim krilima  i misliš se jeli po tebe došao  ... ovaj puta .... no  onda ponovno  svijetlost  na kraju   ali  ne ona iz priče  plava ...   i ne čeka te nitko osim  policijske patrole  i eventualno nekog šlepera  ..... i onda  se sjetiš da  po tebe sasvim sigurno neće doći nikakav  anđeo  ... već  ona dvojica  koji će te sastrugati  žlicom  sa vručeg asfalta  ukoliko nastaviš tako  ... i ne neće biti anđela  oko tebe  već gorući pakao (ali u paklu je škvadra) ...

E  da  sve češće razmišljam o paklu raju  i tim stvarima ... predočujem si  jednu stranu  pa onda drugu  .... i dolazim do  zaključka da mi je u ovom  usranom  životu  ostalo  vrlo malo  toga što "griješim" ... od grijehova  masturbacija  i psovanje (a i jedno i drugo vrlo rijetko) ... znači definitivno po nekim  nepisanim  ili davno napisanim pravilima trebao bih u raj  otići .... no  ... iskreno  ... padam sa stolca od smijeha .... na tu misao  ....

Zamišljam : scena iz filmova : beskrajna zelena livada ... atmosfera sterilna,  trava, cvijeće jezera (a zašto se nitko nije sjetio mora u tom raju?) .... oblaci  na svakom od oblaka  neki  sroljo u tajicama   .... e pa nemrem se zamisliti kako lepršam po jebenim oblacima u jebenim tajicama  i pokušavam  izvesti plesne korake iz jebenog labuđeg jezera  .... fuj  .....

Pogledam "dolje" ... ekipa  u pauzi između dva zarona u drek,  puši nargile loče žuju  i sprda se sa onima gore u tajicama  ... luks  opako  ali  oni si pričaju viceve  i dok  si čisti drek ispod nokta  objašnjava  cimeru kako  je noćas  karao  onu  Nelu štrebericu  s kojom su nekad išli u školu  i jedina od svij malih kuja u razredu nije  dala da je se primi za sisicu (iako iskreno i nije  imala neka sise u to doba) ... kasnije je  postala i doktorica i poznata  i dalje je bila nedostupna  za one  ispod odlične ocjene ....  e pa sada  je i ona u tom istom  paklu  i roni u dreku a u pauzi se kara iza  oblutaka i ponaša se onako kako se i trebala ponašati  nekad ... nesputano i ljudski .....

Ali evo već sam u posljednjem tunelu koji se zove vrata  .... za gdje neznam  ali taj mi je najgori i njega ne volim  .... u njemu  ima malih  anđela  plave kosice i plavih okica  koji mi mašu  i trče  nespretno dječje prema meni  sa ogromnim osmjehom  na usnama ..... i onda  se ipak  vratim na ovu stranu  za sada ......

objavio mrezni pretrazivac u 27. srpanj 2007 10:53:00